Een mogelijk leefbare planeet ontdekken die NASA over het hoofd heeft gezien. Dat klinkt als iets onwaarschijnlijks, maar de Amerikaan Eric Agol deed het. Al twee keer. Gewoon via internet.

Eric is professor en astrofysicus aan de Universiteit van Washington. Hij observeert en maakt studie van zogenaamde exoplaneten. Dat zijn planeten die om andere sterren heen draaien dan de zon. Astronomen zoals Eric kijken allang niet meer door grote telescopen de ruimte in. Wereldwijd analyseren talloze amateurs en professionals
online de digitale informatie die telescopen, satellieten en ruimtesondes vergaren.

Zoekopdracht

Eric gebruikt onder andere data van de Kepler-telescoop, waarmee NASA sinds 2009 duizenden sterren in de gaten houdt, in de hoop exoplaneten te vinden. Op een gegeven moment vroeg hij zich af of er in de Kepler-pijplijn ook weleens gegevens verloren gaan, waardoor planeten onontdekt blijven. ‘Mijn collega Josh Carter liep met dezelfde vraag rond en met wat tips van hem begon ik ’s avonds te googelen. Al bij de eerste search vond ik een artikel dat voor ons genoeg informatie bevatte om mee aan de slag te gaan. Dat was het begin van onze ontdekking van exoplaneet Kepler-36b. Uiteindelijk hebben we de planeet ontdekt via data die alleen beschikbaar waren voor wetenschappers. Maar zonder Google-resultaten waren we die ontdekkingstocht nooit gestart.’

Planet hunters

Ook bij de ontdekking van zijn tweede planeet werkte Eric in de beveiligde Kepler-omgeving. ‘Ik was dus enigszins bevoorrecht. Dat zegt echter niet alles, want vlak na mij ontdekten amateurs dezelfde planeet gewoon via internet, op de website planethunters.org. Omdat de meeste data online beschikbaar zijn, kan iedereen die dat wil, helpen met het opsporen van planeten en het identificeren van planeetsystemen.’ Het algoritme dat Eric gemaakt had om exoplaneten op te sporen, liet tussen de vele lichtpuntjes op zijn computerscherm een minimale verduistering zien. Zo’n verduistering wordt veroorzaakt door een planeet die heel even voorbij zijn ster gaat. Eric was de eerste die deze verduistering opmerkte. En daarmee de ontdekker van nog een nieuwe planeet: de Kepler-62f.

Leefbare planeet

De Kepler-62f lijkt erg op de aarde, ook al staat hij zo’n 1200 lichtjaren verderop en is hij 40% groter dan onze planeet. Samen met vier andere planeten draait hij om een ster. De Kepler-62f staat als enige vrij ver van deze ster af en heeft een relatief dikke atmosfeer. Daardoor zou de temperatuur er weleens geschikt kunnen zijn voor mensen.
Dat betekent dat met de ontdekking van deze planeet de Keplermissie voor het eerst een mogelijk leefbare planeet heeft opgeleverd. Of dat echt zo is, moet nog blijken. Het is een vraag die veel onderzoekers momenteel bezighoudt. Erics computer ratelt ondertussen door, op zoek naar nog meer planeten. ‘Dat iedereen – van 12-jarige astronomen in de dop tot grootouders die tijd over hebben – planeten kan opsporen en bij kan dragen aan het in kaart brengen van ons universum, dat blijft het bijzondere van het internet.’


Mogen wij u iets vragen?

In samenwerking met onderzoeksbureau No Ties doen wij onderzoek naar onze blog. Wij waarderen het zeer als u kort de tijd neemt voor het beantwoorden van een aantal vragen.

Deel dit:

Reacties

  1. Sandra says:

    Ik vind deze artikelen over Wonders of the Web heel interessant, maar zonder video of afbeelding slaan ze wat mij betreft nogal dood (en zelfs de hyperlinks doen het niet hierboven…). Ik zou adviseren er toch altijd minimaal 1 video bij te zetten, want dan gaat het pas echt leven. Dat verhaal van verleden keer – met video – zal ik blijven onthouden, deze niet, ben ik bang.